16 Haziran 2016 Perşembe

SİNYOR'DA TAKTİK GENE AYNI!

O da ezberlendi ya artık; böyle durumlarda futbolcusuna hep medyayı hedef gösterir.
Futbolcusuna;
"Bakın bunlar gene inlerinden çıktı. Gene kuyunuzu kazıyor!" der ve futbolcuyu bu motivasyon üzerinden maça bağlamaya çalışır.
2 günlük basın dertleşmelerinden görüyoruz ki Fatih Terim "gene aynı kanaldan" yürüyor.
Peki bunu yapmaya hakları var mı?
Şöyle soralım.
Bu ülke Letonya, Lüksemburg, San Marino ayarında mıdır?
Belki farkında değiliz ama...
Şu Fatih Terim'in kendisi de futbolcuları da senelik 3 milyon euroya para demiyorlar!
3 milyon euro çok büyük para ve bir futbolcunun bu parayı alabilmesi için işini sahiden çok iyi yapması lazım.
Hiç abartmadan söylüyorum;
Şayet bir Türk kulübünde 3 milyon euroyu 1 senede kazanan futbolcular varsa o Türk kulübü Şampiyonlar Ligi'nde en az çeyrek, UEFA Kupası'nda ise (her sene) final ve yarı finali oynayabilmeli!
Var mı peki bunu yapan?
En becerikli olanı Galatasaray...
Onun bile Avrupa karnesi ortada!
Milli takımda da durum farklı olmamalı...
Avrupa Şampiyonası'na 6 takımlı bir gruptan geldik ki 2 takım futbolda asla iddiası olmayan takımlar.
Ne kaldı geriye?
4 takım...
Bu 4 takım arasından artık ilk 3'e girmek bile gruptan çıkmaya yetiyor.
Bunu becerebiliyor muyuz?
Becerdik!
Ama devreye ilahi bir elin girmesi sayesinde!
Bi daha 100 yılda gerçekleşmeyecek tesadüfler sayesinde!

Fransa'da ne var?
İlk 2 garanti...
4 gruptan da en iyi 3'e girmek bile yetiyor.
Yahu arkadaş...
Ne yapsınlar size?
Gruptaki 4 takımdan 4'ü de üst tarafa mı taşınsın?
Senede 3 milyon euro istemeye gelince burnundan kıl aldırma...
Ama 4 takımdan 3 arasına girmeye gelince "buna bile" garantör olama!
Fatih Terim kendini artık aşsın ve maç motivasyonunu bu ilkel şeylerden oluşturmasın.
Çünkü geçememeye bahane aradığı takımlardan biri 6'ya bölünmüş Yugoslavların Hırvatları; diğeri de 2'ye bölünmüş Çekoslavakya'nın Çekleri!
Peki ya biz?
80 milyonluk ülkenin yanında "tüm Avrupa altyapıları da" bize çalışmıyor mu?
O zaman bahaneniz ne?

Dikkat edin;
Yarın Fatih Terim "nispeten" daha doğru kadroyla sahaya çıkacak. İlk maça göre en az 3 oyuncu kadroda olmayacak.
En son oynanacak Çek maçında da "en ideal" kadroyla oynayacağız.
Neden?
Çünkü Fatih Terim biliyor ki en başta kendisi formsuz!
Onlar buraya bile gelemeyeceklerini biliyorlardı.
Ama bi sürü mucizeyle gelince de sudan çıkmış balığa döndüler!

"Bazıları inlerinden çıkmış"...
Pes yahu!
Ne desinler bu beyzadelere?
Futbola bu kadar para harcanan bir ülke 4 takımlı gruptan ilk 3'e girememe acziyetine mi sığınmalı!
Fatih Terim bir önceki basın dertleşmesinde yöneticilere ve başkanlara sallıyordu ama...
Bence biraz da aynaya bakmalı! 

11 Haziran 2016 Cumartesi

AZİZ YILDIRIM O LAFI OBRADOVİÇ'E DE Mİ ETTİRMEYECEK?

1994-95 sezonunu bilmeyenlere yeni anlattık. O sezon çok özel! Çünkü Türkiye’de sportif terör en çok o sezonla başlar!
O günün Fenerbahçe yönetim kurulu iş başı yapar yapmaz “Biz şampiyon olmayacağız belki... Ama biz olmuyorsak Galatasaray da olmayacak!” parolasıyla yola çıktı. Bunu medyaya açık açık dillendirmekten de geri durmadı.

İnceledik ve gördük ki;
Fenerbahçe (yönetici kafası anlamında) 21 sene içinde bir arpa boyu yol alamamış!
O günün Fenerbahçe başkanı Ali Şen için bir hakemin adil ve dürüst sayılabilmesi için en temel çıkış noktası ‘Fenerbahçe’nin sahadan galip ayrılması’ olmuş. Şayet maç 1-0 bittiyse sorun olmamış. Ama 1-1 bittiyse hakemin ne ahlaksızlığı kalmış, ne çete üyeliği, ne hırsızlığı!
Soruyorum size...
Bir kulüp başkanının spora bakışı “bu kadar sığ” olabilir mi?
Bir kulüp başkanı “bu kadar cahil” olabilir mi?
Taraftarın cahil olma hakkı vardır... Ama ben iddia ediyorum; Fenerbahçe’nin en cahil kalmış taraftarında bile ‘bu kafa’ yoktur!

Ali Şen öyleydi de...
Onun devamı olan Aziz Yıldırım’la ne değişmiş ki?
Girin arşive; şunu çok net göreceksiniz: Ali Şen ile Aziz Yıldırım ‘hep aynı söylemlerle’ kulüp yönetiyor!
Tehditleri bile aynı:
“Biz ne dersek o olacak! Yoksa ligden çekiliriz!”

Ben Aziz Yıldırım’daki bu hal ve hareketleri en başlarda ‘Ali Şen kompleksi’ne verirdim. Şundan zerre endişeniz olmasın; Aziz Yıldırım’ın başkanlık koltuğundaki ilk yıllarında Ali Şen ezikliği vardı. O da ‘onun gibi’ gönüllerin başkanı olmak istiyordu.
O yılların Fenerbahçesi bugünkü gibi değildi. Gruplar vardı; Semih Bayülken gibi grupçuluğun babası vardı. Ancak zaman içinde Aziz Yıldırım kulüp içi muhalefetin ve bu grupların sesini kesti. Artık sadece onun dediği duyuluyordu.
İşte böyle bir anda Ali Şen (ilerleyen yaşına bakmadan) Aziz Yıldırım’a ‘gider’ yapmaya kalktı. Yani Aziz Yıldırım’a bile “Sen o koltuktan bi kalk hele... Ben senin kalktığın o koltuğa oturmasını bilirim” dedi. Aziz başkan baktı Ali Şen çok ciddi:
“Bana bak... Senin devirlerin çoktan geçti. İstiyorsan buyur gel... Ama bombayı kucağına bırakırım; o zaman bu işlerin senin adına nasıl hayal olduğunu görürsün!” dedi.
O gün Aziz Yıldırım’ın o çıkışı Ali Şen’in Fenerbahçe yöneticiliğinden “emekli olduğu” gündür!
O gün bugündür; Ali Şen bir daha Fenerbahçe’ye başkan olmayı hayal dahi edememiştir!

Aslında Aziz Yıldırım Ali Şen’i bile yenmiştir!
Ama Ali Şen’i yenmiş olmak bile artık Aziz Yıldırım’a yetmemektedir!
Kim bilir, belki de Aziz Yıldırım’daki en büyük ‘iktidar zehirlenmesi’ o tartışmadan sonra alevlenmiştir.

***
Sözü nereye getireceğiz?
Fenerbahçe yönetimi birkaç gün önce internet sitesinden Braga maçının hakemi İvan Bebek’le ilgili bir açıklama yapmış. Fenerbahçe taaa o geceden beri hakem Bebek’in “art niyetli” olduğunu iddia ediyor.
Şayet ben ‘sağlıklı’ bir Fenerbahçeli olsaydım;
(O gece oynanan maçı izlemiş biri olarak) ihaleyi şöyle keserdim:
Biliyorsunuz, Fenerbahçe ilk maçı (zar-zor) 1-0 kazanmıştı. Ama Sarı-Lacivertliler Aykut Kocaman’la UEFA Kupası’nda çok yol kat ettikleri o sezondan bu yana kupa maçlarını iyi oynamaya başlamışlardı. Bırak 1-0 kazanmayı; evde 0-0 berabere kalmayı bile “avantaj” sayabilmeye başlamışlardı. İşte o Braga maçı da 1-0 bitmiş ve (maçı izleyen herkes) Fenerbahçe’nin deplasmandan “kazanarak” döneceğini düşünüyordu.
Fenerbahçeli başka bir hesabın daha farkındaydı:
“Biz bunlara İstanbul’da 1 tane attık. Orada da en az 1 atarız.”
O zaman?
“Braga bize en az 3 gol atmalı ki; bu köy takımı bizim takımımıza asla 3 gol atamaz!”

Nitekim öyleydi de!
Oyunun başında 1-0 geriye düşse de Fenerbahçe ilk yarının sonlarında Alper Potuk’la 1-1’i bulmuştu. Pereira Fenerbahçe’yi adeta “1-0’cı” takım yapmıştı. 1 gol atmak bile çok zorken Braga kimdi ki, Fenerbahçe’ye 1 devrede 2 gol atacak!
Artık ekran başındaki Fenerlisi de Galatasaraylısı da Fenerbahçe’nin turu geçtiğinden emin bir şekilde ertesi günkü kura çekimini bekler olmuştu. Ama Fenerbahçeli futbolcular o gece bir mucizeyi (!) başardı ve Braga’ya elendi.
1-     Hatalar zinciri sağ bek Şener’in ‘taçtan çalma sevdasıyla’ başlar. Her tarafından çalsan ne olur? Sonuçta orta sahadan taç atıyorsun! Ha 5 metre geri, ha 3 metre ileri... Ama o taç adeta Fenerbahçe’nin kaderini çizdi! (İvan Bebek tacı Braga’ya verdi.)
2-     Ne fark edecekse, sakin kalmak her zaman iyi iken Brezilyalı Souza hakemin kararına sert bir tepki göstererek kart gördü.
3-     Bu karara daha da sinirlenen başka biri vardı. Oysa o kişi en çok kendisi sakin kalabilmeli, raydan çıkmaya müsait oyuncusunu da dizginlemeliydi. Ama onun da ilk vukuatı değildi. Daha önceki kader maçlarında da hakem tarafında tribüne gönderilmişliği vardı ki; bilirsiniz, teknik direktörün tribüne yollanma sayısı fazla değildir. Ama 1 senesi bile dolmadan Pereira bunu başarabiliyordu! Bu şu demek oluyordu: Fenerbahçe’nin kenarda iyi bir yöneteni yoktu. Ve gene takdir edersiniz ki; deplasmanda rakip seyircinin çığlıkları köyünüzü basan vahşi Kızılderili çığlıkları gibidir. İşte o sırada Fenerbahçeli futbolcu kenara bakıyordu. Ama taktik alacağı hoca elinden bir şey gelmez bir halde tribünden takılıyordu!
4-     Mehmet Topal’ın zaten bir sarı kartı vardı. Gelişen Braga atağında atılan şut onun eli-omzu arası bir yerden dışarı gitti. Top oraya çarpmasa... Tekrarda izliyorduk ki; gol oluyormuş! (UEFA sıkışan futbola çözüm amaçlı olmalı;) hakemleri ‘kolay’ penaltı çalmaya teşvik eder oldu. Oysa ki eskiden bu tip pozisyonlarda “kasıt var mı” ona bakılırdı. Uygulamada o kadar kargaşa oldu ki; o tip pozisyonlarda penaltı çalmak hakemin takdirinden çok hakemin ‘keyfine’ kaldı. (Şahsi düşüncem; futbol denen oyun çok emek gerektiriyor. Uğruna milyon euro'lar, uzmanlar, teknoloji, bilim insanları kullanılıyor. Ama bu kadar ciddi yapılan bir işte tüm alın terinizin heba olması ‘hakemin o anki ruh haline’ bırakılıyor! Fenerbahçeli hemen ayaklanmasın: “İşte! Sen de bizim gibi düşünüyorsun!” demesin. Çünkü demin bahsettiğim Aykut Kocaman’lı dönemde Fenerbahçe de o ucuz penaltılar sayesinde kaç tane tur atladı. O ucuz penaltılarla tur geçerken hangi Fenerbahçeli bir gün aynı o şekilde canının yanacağını düşünüyordu? Tabi ki hiç biri!) Kasıt unsuru var mı; onu sorgulayalım. O topu dışarıya bilerek mi yoksa bilmeyerek mi dışarı attı; onu sadece Mehmet Topal bilebilir. Mehmet Topal düzgün adamdır. Size bunun cevabını çok net verebilecek karakterdedir. Ama sakın topla elin temasının ‘bir an’ oluşuna bakmayın. İyi futbolcu o ‘bir an’da bile topla kasıtlı bir şekilde oynayabilir. Neyse... Hakemin canı (!) “penaltı” dedi. Mehmet Topal (mecburen) 2. sarıdan dışarı, Fener artık 10 kişi, maç da oldu 2-1...
5-     Ben burada kaptan Volkan Demirel’in devreye girmesini beklerdim. Öyle ya; 10 kişi kalmış takımı için tehlike çanları çalmaya başlamıştı. İddia ediyorum; Fenerbahçe 10 kişiyle bile o maçı 2-1 bitirebilir, hatta bulacağı bir golle Braga’yı daha maç bitmeden pes ettirebilirdi. Ama tabi ki takımın sakin kalmasını sağlayabilecek bir liderin varsa! Fenerbahçe’de Volkan bu liderliği yapabilecek bir oyuncu mu? Asla! Emre Belözoğlu olsa bu güveni takım arkadaşlarına o verebilirdi. Ama hepimiz biliyoruz, Volkan’ın bu takıma verebileceği en büyük destek (kavga çıkarsa) ‘rakipten 1 yumruk daha fazla atma’ desteğidir!
6-     Nitekim 3. golün gelmesi de çok uzun sürmedi. İşte ondan sonra ister Fenerbahçe ol, ister Barcelona... O saatten sonra herkes biliyordu ki; Mehmet Topal kırmızı kart gören tek oyuncu olarak kalmayacaktır!
7-     Eminim ki hangi Fenerbahçeliye sorarsınız sorun; “Bundan sonra olası kartları kim yer?”... Kesinlikle Volkan Şen ve Alper Potuk ismi ağızlardan çıkacaktır. Çünkü bu iki isimden (özellikle Volkan Şen) Şenol Güneşli sevgi dolu Bursalı günlerinde bile ‘gıcık gıcık yüz ifadeleriyle’ adeta hakemlere “Beni oyundan atmalısın!” diyordu. Çünkü Volkan Şen’in öfke kontrolü denen şey yerlerde! Öyle olmasa Trabzon’da oynadığı günlerde “Bana çok küfür ediyorlar” diye profesyonel bir futbolcu ‘ağlayarak’ sahadan kaçar mı?

Bu kadar yeter sanırım...
Şayet ben yukarıda dediğim gibi “sağlıklı düşünebilen” bir Fenerbahçeli olsaydım “Şener” derdim, “Brezilyalı Souza”, “Portekizli Pereira” derdim. Sonra “Türk Mehmet Topal”, Dem“Türk Volkan Demirel” derdim. Cezası açıklandığından bu yana istisnasız her Fenerbahçeli 6 ay UEFA maçlarında oynamayacak Volkan Şen’e içinden saydırmıyor mu? “Ulan sen ne salak adam mışsın!” demiyor mu?
Eğer ki ihaleyi ‘doğru adamlara’ çıkaracaksak benim sıralamam yukardaki gibi olurdu. Taaa ki bunca adam saydıktan sonra “hakem İvan Bebek” derdim!
Derim amaaa;
İyi de kardeşim... Ben vücut dilinden az buçuk anlarım!
Alper Potuk’un attığı golü izliyorum. Top filelere gittikten sonra Alper sağa doğru tribünlere sevinçle koşarken Bebek de santraya doğru (adeta sevinen bir ifadeyle) gidiyor! Kafasından şeytanlık geçen bir hakemin vücut dili o anki Bebek’in vücut dili olamaz!
Bence Fenerbahçeli Braga hezimetine bahane arıyor. Kabahati içinden birine bulmayacağına göre Hırvat hakemi ‘günah keçisi’ ilan ediyor!
İşin içinde bir Fenerbahçeli devreye girerek bana o ‘çok doğru’ soruyu sorabilir:
“Tamam da güzel kardeşim... Alper Potuk’un golünden önce penaltı verilebilecek bir pozisyon var. Bak bakalım; hangisi daha penaltı? O mu? Yoksa Mehmet Topal’ın dokunması mı?”
Haklıdır Fenerbahçeli...
Alper Potuk’un golü yapmasından sonra adeta gol atmış bir futbolcu gibi santraya koşan Bebek (şayet gol olmasaydı) deplasmanda, onca Brgaalı önünde penaltı çalacak mıydı; onu bilmem! Onun da cevabı sadece İvan Bebek’te! Fenerbahçe’den de Mehmet Topal’da olduğu gibi!
Ama bir pozisyon daha var; o da İvan Bebek’in o tip poziyonlarda ‘ne kadar istikralı’ olduğunu ispat eder!
Braga’nın attığı 3. golden bahsediyorum. Onda da aynı Alper Potuk’un golünden önceki şeyler var. Top ceza sahası içine çevrildiğinde Caner’in açık olan koluna çarpıyor. Art niyetli biri ona da ‘çok rahat’ penaltı çalar. Ama Bebek çalmıyor! O pozisyonun devamında Braga’lı oyuncu topu Volkan’ın solundan Fenerbahçe ağlarına yolluyor. Ve gene Bebek’in vücut diline bakın;
“Oley be! İşte fırsat geldi! Tam da yeni bir penaltı verilecek pozisyon!” demiyor.
Yani...
Fenerbahçelilerin resmi sitelerinden ‘övüne övüne’ verdikleri “UEFA Bebek itirazımızı dikkate aldı” açıklamasından bir şey çıkmaz!
Anlatmaya çalıştığım gibi; sadece şu 3 pozisyondaki Bebek vücut kimyası zaten art niyetli olmadığını ispat eder.

Buradan da başka bir yere geçeceğiz.
Geçeceğiz ki; Fenerbahçe yönetiminin Ali Şen’den bu yana nasıl ‘kendine Müslüman’ kafalarca yönetildiğini göz önüne getireceğiz.
***
Fenerbahçe Anadolu Efes’le oynadığı basketbol final serisinde 3-1 önde. Fenerbahçe’nin alacağı tek 1 galibiyet şampiyonluğun gelmesi demek.
Yalnız...
Hem Efes finalinde hem de Galatasaray’la oynanan yarı finalde ‘hakem atamaları’ çok dikkat çekmekte!
Fenerbahçe ne yapıyor?
Yemiyor, içmiyor, “Hakkımızı çaldı” diye bir hakeme ‘sürek avı’ yapıyor. “Sen benim canımı yaktın, ben de sana bu mesleği zindan edeceğim” diyor.
Diyelim ki Fenerbahçe’yi Hırvat hakem Bebek yaktı...
Peki dünya futbol tarihinde ilk kez mi bir hakem bir futbol takımını yakıyor?
Bu yakma işi hangi pencereden baktığına göre değişiyor.
Nitekim Fenerbahçe Bebek’ten şikayet ederken Braga cephesi “Türkler neden ağlıyor? Hakem gayet de temiz bir maç yönetti” diyordu.
Bizim medar-ı iftiharımız Cüneyt Çakır da Şampiyonlar Ligi maçlarında (bize göre kusursuz yönettiği maçlardan sonra) ‘canını yaktıklarınca’ çok ağır hakaretler işitmedi mi?
Diyelim ki Bebek hatalı... Ama en fazla “hakem kötüydü” dersiniz. Ancaak; “Hakem bahis mafyasıyla ortaktı”; “Bu Bebek zaten bize milli takımdan da düşmandı” derseniz orada elinizde daha sağlam belgeler olmalı. Yoksa vicdani kantara koyarsak, en hafif tabirle ayıp etmiş olursunuz!

Şimdi benim yazacaklarım ‘belgesiz’ değil!
3 Temmuz şike skandalı patlak verdiğinde ülke futbolu adına sevindiğimiz yegane şey (onca rezaletin içinde tek bir futbol hakeminin adının geçmemesi) idi. Futbol hakemi geçmiyordu ama... Adı geçen basketbol hakemleri vardı!
Kim onlar?
1-     Recep Ankaralı 2- Engin Kennerman
Ülke normal bir ülke olsa ne yapılır?
‘Soruşturma ve mahkemelerle aklanana kadar’ bu isimlere görev vermezsiniz!
Öyle ya; sinek de küçüktür ve mide bulandırır. İsimlerinin o tapelerde  geçiyor olması bu 2 hakemi ‘daha az güvenilir’ hale getirir. Zaten federasyon bunu yapmasa ‘normal bir insan’ bir süre kendisine maç verilmemesini talep eder.
Ama bu yapılmadığı gibi;
(Hatırlayın;) Aziz Yıldırım’ın Mahmut Uslu ile birlikte yaptığı basın toplantısından sonra “Engin Kennerman” ismi ‘özel şipariş’ olarak ekranlara yansıdı. Aziz Yıldırım’ın şuur altına “Engin Kennerman” ismi o kadar işlemiş ki; Ergin Ataman’dan bile “Engin Ataman” diye bahsediyordu.
Zaten o sene o muhteşem finalin bitememe nedeni onun da ‘ısrarla- aynı hakemlerle’ oynatılma gayretiydi.
Galatasaray cephesi baktı ve gördü ki;
Turgay Demirel TBF’si kafasında şampiyonu belirlemiş, bu yüzden de ‘çok güvendiği hakemleri’ (!) atayarak işi şansa bırakmıyor.
Galatasaray da “Biz bu tiyatronun figüranı olmayız!” diyerek Türk spor tarihinde ilk kez; seri 3-3 iken son maça çıkmadı ve kupayı elinin tersiyle itti!


Yani...
Türk spor tarihinden ‘hakemler yüzünden’ BİTMEYEN bir final var!
Ama sanki Türkiye’de o hakemler yüzünden böyle bir rezalet yaşanmamış gibi Harun Erdenay TBF’si de ‘aynı hakemlerle’ bu seneki basketbol finalini oynatmaya devam ediyor!
Birçok Fenerbahçeliye sordum:
“1-2 ay sonra ŞL ön elemelerine çıkacaksınız. Hazır UEFA’ya başvurunuz da var. UEFA dese ki; ‘maçınızı yönetecek hakem İvan Bebek!’ Olur mu?”
Fenerbahçeli ‘anında’ ayaklanıyor!
“Olmaz!”
“Niye?”
“E olmaz da o yüzden! İvan Bebek bizi Braga maçında yaktı. O yüzden ona güvenemeyiz!”
Aynı Fenerbahçeliye bir daha soruyoruz:
“İvan Bebek yüzünden bitemeyen bir final ya da maç var mı? Ona bu kadar şüpheyle yaklaşmanızın elle tutulur bir nedeni olmalı. Var mı?”
Diyorlar ki;
“Göz var nizam var... O geceki yönetimini görmedin mi?”
Yahu gördük de!
Diyelim ki Fenerbahçe’yi İvan Bebek yaktı. Ama bu yakış o geceki kötü performansından kaynaklı olamaz mı? Dünya futbol tarihinde ilk kez mi bir hakem kötü maç yönetiyor?
Tabi bunu diyen Fenerbahçeliye şu cevabı veriyoruz:
“Sen Braga maçına çıkmadan 3 gün önce (kümede kalma savaşı veren) Kayseri’yi nasıl yenmiştin? O geceki Fırat Aydınus çok mu şahane maç yönetmişti? O da Kayseri’den 3 futbolcuyu çat çat diye sahadan atmamış mıydı?”
Yukarda ne dedim?
Tribündeki en cahil Fenerbahçe taraftarı bile 'bu kafada' değil; bu kadar cahil değil!
Ama Fenerbahçe taraftarı başkanları yüzünden artık sağlıklı düşünemez oldu.
Şayet kendisi kazandıysa bunu “adil sonuç”, rakip kazandıysa “hakemlerin Fenerbahçe düşmanlığı” olarak görüyor.
Elinizi vicdanınıza koyun.
Asırlık bir kulübün bu kadar sığı bir spor kültürü olabilir mi?
Olayları analiz yeteneği buralara indiyse o kulüp ayakta kalabilir mi?
***
O kadar uzun süreden beri görevde ki; tüm örneklerimizi Aziz Yıldırım üzerinden verebiliriz. Bu sayede hiç bir Fenerbahçeli "o başka bu başka" diyemez.
Galatasaray 4 sene üst üste şampiyon olmuşken Fenerbahçe tarafından 5.'ye ulaşması engellenmiş.
O sezon sonunda soyunma odalarında imza karşılığı dağıtılan teşvik primleri, çokça tartışılan Cihan Oskay olayları var.
Ben hiç birisinde değilim.
O sezonun hocası Mustafa Denizli'dir ve o şampiyonluktan sonra "Takımı ben şampiyon yaptım" diye övünmeye kalkar. Bu laf Aziz Yıldırım'ın kulağına gider ve ona şu lafı eder:
"Yapma yaaa... İyi bak bakalım; takımı sen mi şampiyon yaptın, yoksa ben mi?"
Aslında bu diyalog bir yere kadar "şehir efsanesi" olarak anlatılmaktaydı. Ama aradan yıllar geçince Ersun Yanal da daha Mart ayında şampiyon yaptığı Fenerbahçe'yi "kendisinin şampiyon yaptığını" dillendirir.
Bunda gocunacak ne varsa...
Onu kovacağı basın toplantısından sonra Ersun Yanal'a "Takımı o şampiyon yapmadı" dedi!
E düz mantık hemen o doğru soruyor:
"Bu kulüpte takımı hoca şampiyon yapmıyorsa o halde kim yapıyor?"
Evet... Aslında Aziz Yıldırım'ın vermek istediği mesaj budur:
"Bizde hoca kim olursa olsun takımı ben şampiyon yaparım!"

 Bu tespiti yaptıktan sonra yeniden Fener-Efes finaline dönüyorum.

Fenerbahçe'nin bu seneki kadrosunun Final Four şampiyonluğu hedefiyle kurulduğunu biliyorum. Biraz şanslı olsalar kazanabileceklerini de biliyorum. Yani bunca para harcanmış, başına Obradoviç konmuş bir takım için Türkiye'de şampiyon olmak "çocuk oyuncağı" olmalı, onu da biliyorum.
Ama nedense Fenerbahçe bunca yatırım yaptığı takımına güvenle sırtını dayayamıyor! "Bizimkiler olmayacak da kim şampiyon olacak?" diyemiyor!
Onlar da haklı aslında... Çünkü 80 futbola, 30 basketbola harcanan 110 milyon euroya rağmen ortada hala bir kupa yok!
Alın(a)mama ihtimalini düşünebiliyor musunuz?
Düşünüyorsunuz tabi!
(İşte öyle bir rezalet yaşanmasın diye) Fenerbahçe'nin futbol hakemi Bebek'e 'sürek avı' yaptığı şu günlerde basketbol final ve yarı final maçları hep KAŞAR HAKEMLERLE oynanıyor!
Şu soruyu sorsak çok mu ayıp etmiş oluruz?
"Aynı sezon içinde futbol maçlarının artık genç hakemlerce yönetilmesini isteyen Aziz Yıldırım basketbol maçlarına gelen KAŞAR hakemlere neden 'gık' demiyor?"
Ben gene 'sağlıklı' düşünebilen bir Fenerbahçeli olsaydım, maçlarımın 'ısrarla' Engin Kennerman ve Recep Ankaralı tarafından yönetilmesine önce ben karşı çıkarım!
(Bi şey yapacaklarından ya da yaptıklarından demiyorum;) Ama bu hakemlerle 'daha sahaya çıkmadan' benim sporcumun anasının ak sütü gibi helal olan alın teri KİRLENİVERİYOR!
Diğer takımları boş verin; Fenerbahçeli yöneticilerin kendi sporcularına bunu yapmaya hakları var mı?
Bu işin sonu ne olacak; ne olmasından korkuyorum biliyor musunuz?
Obradoviç bu ülke koşullarından sıkılacak ve çekip gitmeye kalkacak.
Gitmeden önce de "Fenerbahçe'yi bu sene ben şampiyon yaptım" diyecek ve Aziz Yıldırım 'ona bile':
"Yapma ya! İyi bak bakalım... Bu takımı sen mi şampiyon yaptın, yoksa ben mi?" diyecek.
Çünkü düşünüyorum, taşınıyorum...
Fenerbahçe'nin basketbol maçları neden hep aynı hakemlerce yönetilir; buna bir anlam veremiyorum!


6 Haziran 2016 Pazartesi

TELEVİZYONDA ARDA'LI BİR REKLAM VAR...

Hani Arda Opet'in tuvaletinde 'aklını başına getirmeye çalışırken' milli takım otobüsünü kaçırıyor.
Önce yaşlı ama hızlı bir teyze, sonra genç ama ruhunu tüketmiş bir motosikletli kaptan Arda'yı otobüse yetiştirmeye çalışıyor.
Tam yakaladık derken; otobüs gene kaçıyor.
Ama umutlar bitmiyor!
O sırada Arda'nın dibinde bir minibüs duruyor.
İçinden kim çıksın istersiniz; bir minibüs dolusu Fenerbahçeli!
Orası reklamın sonu ve mesaj orada veriliyor:
"MESELE MİLLİ İSE renk ayrımı, takım ayrımı olmaz!"

Öyle mi?
Bu reklam gerçek hayata uyuyor mu?

Hatırlar mısınız?
Ergin Ataman'lı milli takım (50 yıldır yenemediği) İtalya'yı yenmişti de...
Ben o gece bu Sarı-Lacivertli arkadaşlardan tek bir "Oley be! Sonunda yendik!" nidası duymadım.
Fenerli biraderim...
Yanılıyor muyum?
Basketbolda gelen sevinçlere arada başkanınız Aziz Yıldırım var diye ortak olamamıştınız.
Neden?
Basketbol milli takımının başında "Galatasaraylı" Ergin Ataman var diye!
İyi de...
Futbolun başında da "Galatasaraylı" Fatih Terim var.
Hani sorasım geldi.
Milli takımın olası başarılarına sevinmek için Aziz başkanınızdan izin aldınız mı?
Hayır bilelim de...
Sizden ona göre fayda bekleyelim!
Sonuç:
Opet'çi biraderim...
O reklam olmamış!
O reklam sırıtmış!
Bil istedim!

28 Mayıs 2016 Cumartesi

DEMEK “RE.. RE.. RE.. RA.. RA.. RA.. SAMSUN-ANTEP-ANTALYA” HA! (7 )

***
Giriş notu:
Bu yazı aslında Fenerbahçe’nin bu sene neyin bedelini ödediğini anlatır.
***

En son Mart’ta neler olup bittiğini okuyanlar Nisan ve Mayıs ayında neler yaşandığını da mutlaka merak ediyorlar... Ama hayır; oraları o kadar detaylı yazmaya gerek kalmamış! “Samsun-Antep-Antalya” üçlemesiyle Galatasaray’ın şampiyonlukta “üst üste 3” yapması Fenerbahçelilerce engellenmiş!
Galatasaraylılar da ‘çok gereksiz bir strese girerek’ onlara yardımcı olmuş; o ayrı...
Zaten bana tüm bu yazıları yazdıran da Uğur Tütüneker’in (şampiyonluk avuçlarının içinden kayarken) Ali Sami Yen Kapalı’sı önünde girdiği o çaresiz halleri değil mi?
Yazdım ve gördüm ki; bu sezon Türk futbol tarihine bir takımın diğer takıma:
“Ben olmayacağım belki... Ama seni de şampiyon yapmayacağım!” savaşını açtığı ‘ilk’ sezon olmuş!
Dahası...
Türkiye’de sportif teröre davul zurnayla davetiye çıkarılan bir yıl olmuş!
***
94-95'in kalan haftalarında özetle şunlar yaşanmış.
Trabzonspor’un Şota, Hami, Ünal, Abdullah, Ogün, Orhan ve Tolunay’lı o çok iyi takımı (5 puan geriden gelerek) Beşiktaş’ı takip etmiş ama...
Trabzon’un hocası Şenol Güneş bile (bitime daha haftalar varken) Beşiktaş’ın şampiyonluğunu kutlayarak hemşerilerinin “hayal kurmamasını” istemiş!
İşin enteresan tarafı;
O arada Galatasaray evinde Trabzonspor’la karşılaşmış ve bir çelme de o takarak (sezon içinde 2 kere yendiği Beşiktaş’ı) şampiyonluk yolunda tamamen rahatlatmış!
Trabzonspor’un o aslan gibi takımı “kupa beyi” olarak bilinen Galatasaray’dan Türkiye Kupası’nı almış ve kendince yara sarmış!
Lig yarışının kalan 8 haftasında öyle bir an gelmiş ki; (birbirleriyle didişmekten) hem Galatasaray hem Fenerbahçe UEFA Kupası’na katılamayacak durumlara gelmiş!
E durum bu boyutlara gelince Galatasaray’da Hakan Şükür ve Saffet Sancaklı hem dövülmek, hem de öldürülmekle tehdit edilmiş!
(Galatasaray’ın yolu kesilince kendi yolu açılan Beşiktaş’la) Fenerbahçe’nin dostluğu epey pekişmiş!
Nisan ayında Fenerbahçe’nin yenilenen sosyal tesislerinin açılışı yapılmış... Beşiktaş Başkanı Süleyman Seba ve Genel Sekreter Serdar Bilgili Fenerbahçe’nin şeref konuğu olmuş! Galatasaraylı ile Fenerlinin birbirine selam vermediği o günlerde Fenerliyle Beşiktaşlının arası gayet iyi imiş!

Şampiyonluk parolasıyla açılan sezon bu kadar kötü geçince ihale haliyle birilerine çıkarılmış. Galatasaray bile-isteye Hakan Şükür’ü Torino’ya satmış!
Hoş; Hakan Şükür’ün zaten gönülsüz gittiği İtalya macerası 4 ay sürmüş ve Galatasaray’a gene geri dönmüş!
Saftig’li dönemde üzerine değer katan oyuncu olmamış. Kubilay Türkyılmaz’a yol verilmiş. Hemen ardından Hamza Hamzaoğlu da Cem Uzan’la büyük sansasyon yakalayan İstanbulspor’a postalanmış!
İyi şeyler de olmuş Galatasaray açısından... Ama o günlerde henüz bilinmiyormuş!
Son 8 haftaya girildiğinde şampiyonluktan tamamen kopan Galatasaray yeni sezon hocasını aramaya başlamış. Oydu-buydu derken; Galatasaray 1994-95’in son haftalarında İskoç Graeme Souness’a emanet edilmiş! (Galatasaray’ı ligde şampiyon yapamasa da kupa maçında Fenerbahçe Stadı’na Galatasaray bayrağı dikerek “Ulubatlı” lakabını alan Souness 'bugün bile' Sarı Kırmızılıların gururla andığı isimlerden biri olacak! İşte o tercih bu şartlarda yapılmış!)

Türk futbolunu o güne kadar hiç görülmemiş bir kavga ortamına sürükleyen Ali Şen açısından yeni sezon çok önemliydi. Çünkü Fenerbahçe’nin “şampiyonluk özlemi” tam 10 yıla çıkmıştı!
Acilen transfer çalışmalarına giren Şen yönetimi Antep’ten Boliç’i, İngiltere’den golcü Atkinson’u ve Gençlerbirliğ'nden Tarık’ı kadrosuna kattı. Savunmaya alınan Danimarkalı Högh, gurbetçi Tayfun Korkut ve Erol Bulut da Ali Şen’in yeni takımını oluşturdu. Özellikle Galatasaray'ın da istediği Tarık (kaçırılma öyküsüyle) Fenerbahçelinin en büyük beklenti içine girdiği oyuncu olmuştu.
***
Bunca yazıyı 1994-95 sezonunun Türk futbolundaki anlamını anlatabilmek için yazdık.
Aslına bakarsanız; 95-96 sezonu (sonuçları açısından) daha dramatik olaylara neden oldu. Oraya en sonunda geleceğiz. Biz şimdilik (bu sene intikamı alınan) 1994-95 senesini konuşalım!
***
Hani serimizin daha ilk yazılarında Galatasaray’ın genç taraftarlarından (onların öfkelerini çekecek kadar) kötü bahsettik ya...
“Şayet şampiyon Galatasaray 3 ay içinde boş bir çuvala döndüyse bu tamamen sosyal medyada olur olmaz her şeye tepki gösteren kendi genç taraftarı yüzündendir” dedik.
Onun arkasındayız!
Ama işin bir de şu tarafı var:
Geçmiş 30 yıl içinde hepsinin notunu çok iyi verebilecek kadar Galatasaraylı yönetici tanıdık. Galatasaray Avrupa’dan kupalar getirebiliyordu ama yöneticileri seviyelerini hep koruyordu.
Fenerbahçe ise tam aksiydi! Aldıkları kupa “yerel” kupa idi ama... Fenerbahçeli yönetici o başarıyı öyle pazarlıyordu ki, sanırsınız o aldıkları kupa dünya futbolunun en büyük kupası idi!
Zaman zaman Galatasaray yöneticisini Fenerbahçe yöneticisi karşısında “pasif” bulduğum olurdu. “Galatasaraylı yönetici de neden çeneyle oynamayı düşünmez?” derdim.
Tersi olsa; Fenerbahçeli yönetici Galatasaraylıyı ezmek için elinden gelen her şeyi yapardı!
Şayet Galatasaray’ın içinde Fenerbahçe’nin yöneticilerinden olsaydı “psikolojik üstünlük” çoook evvelden Galatasaray’a geçerdi. Ama belki de sorumluluk duygusundan olacak, Galatasaray yöneticisi o büyük başarıları tevazu dolu sözlerle geçiştiriyordu.
Belki şartlar o günkü gibi kalsaydı gene aynı şekilde devam edebilirdi. Ama artık sosyal medya diye bir şey var ve Galatasaraylı gençler bu sosyal medyayı o kadar etkili kullanıyorlar ki; RESMEN GALATASARAY YÖNETİCİSİNİN YAPMADIĞINI YAPAR OLDULAR!
Tamam... Kabul...
Galatasaray’ın kendi taraftarı kendi şampiyon takımını da 3 ayda boş çuvala çevirdi...
Ama o Galatasaray taraftarı Fenerbahçe ve Fenerbahçeliyi de psikolojik anlamda resmen ezdi, hala da ezmeye devam ediyor!
Özellikle geçen sene alınan 4. yıldız Fenerbahçelinin moralini alt üst etti.
Galatasaray taraftarı (takımı şampiyonluğa erken havlu atsa da) 4. yıldız argümanıyla resmen Fenerbahçelinin kafasında boza pişirdi!
Şunu çok açık iddia ediyorum.
Fenerbahçe ile Beşiktaş baş başa kaldıktan sonra devreye GALATASARAY TARAFTARI girdi.
Şayet bu yarışta Fener ile Beşiktaş’ın arasına onlar girmeseydi FENERBAHÇE (YERLEŞİK MEDYASININ DA GÜCÜYLE) BEŞİKTAŞ’I “ÜZÜMLÜ KEK GİBİ” YERDİ!

Galatasaray’ın ligden erken kopuşu Galatasaray’a şu anlattığım 1994-95 şampiyonluğunun intikamını alma fırsatı verdi.
Daha ilk yarı bittiğinde Galatasaraylı futbolcu ve taraftar çok iyi biliyordu ki; şampiyonluk mücadelesi veren herkes Galatasaray’ın eline düşecekti.
Galatasaray “kimin olmasını isterse” (!) 2015-16 şampiyonu o olacaktı.

Ligle işi kalmayınca kafasını tamamen kupaya veren Galatasaray’ın evinde Fenerbahçe ve Beşiktaş ile oynadığı iki maçı da canlı izledim.
Terör gerekçesiyle bir kez ertelenmiş olması Fenerbahçe maçının tansiyonunu daha da arttırmıştı. Çok iyi biliyordum ki; Galatasaray Fenerbahçe’yi şampiyonluktan etmek için o geceyi büyük bir sabırsızlıkla bekliyordu!
Hoş; Galatasaray takımı o gece çok kötü oynadı! Fenerbahçeli futbolcu birazcık becerikli olsaydı 2-3 farkla evine dönmesi işten bile değildi. Ama UEFA Kupası’nda Braga’ya elendikten sonra Fenerbahçe de henüz maç kazanıp moral bulamamıştı. O yüzden Fenerbahçeli futbolcu da Galatasaray karşısında haddinden fazla gergindi!
Sonuçta Galatasaray Fenerbahçe’nin anca 2 puanına kan doğrayabildi. 3 olabilseydi sahiden daha mutlu olacaklardı. Ama bu da fena değildi!
Sırada Beşiktaş maçı vardı.

Galatasaray’ın zaten (cezasını çekmesi için) Avrupa’ya gidebilmesi lazımdı ve o yüzden kazanması şarttı. Ancak şampiyonluk yarışı da öyle bir hal almıştı ki; daha 1-2 ay önce Galatasaray’dan “en büyük düşman” gibi bahseden Aziz Yıldırım’ın (Galatasaray Beşiktaş’ı yenerek Fener’i şampiyon yapsın diye) dostluk mesajları verdiğini bile gördük!
Ne yalan söyleyeyim; o Beşiktaş maçı, (Galatasaraylının daha stada giderken) 'alacağı 3 sonuca da sevinmek için bir neden bulabileceği' bir maçtı. Sanırım böylesi tarihinde ilk kez oluyordu!

Yenerse kendi adına sevinecekti... Ama o sonuç Fenerbahçe’yi şampiyon yapabilirdi!
Yenilirse Beşiktaş şampiyon olurdu ve Galatasaray’ın Beşiktaş’la (Fener kadar) büyük bir rekabeti yoktu. Çünkü Galatasaraylı fark etmişti ki; o 4. yıldızla (en kötü sezonlarında bile) Fenerbahçeli arkadaşlarını psikolojik anlamda çökertebiliyorlardı!
Maç berabere bitse Galatasaray açısından en adili o olurdu. Çünkü hem Fener’e hem Beşiktaş’a 1’er puan vererek “Gidin belanızı benden bulmayın” diyebilecekti. Ancak o hafta Osmanlıspor’un Bursaspor’a puan kaybetmiş olması Galatasaray’a beraberliği de yasak ediyordu.
Oyun olarak Galatasaray takımı (Fenerbahçe maçıyla kıyaslayınca) muhteşem oynamıştı. Hoş; Beşiktaşlı Sosa azıcık dikkatli olsa o maçı çok erkenden farka da taşıyabilirdi. Ama şampiyonluk stresindeki Beşiktaş aradığı golü bir türlü bulamayınca Galatasaray’a kazanma şansı bile verdi. Nitekim onlardan birinde Emre Çolak kaleci Tolga’yla karşı karşıya kaldı. Şayet Emre o topu gol yapabilse Beşiktaş için şampiyonluk belki de hayal olacaktı. Ama Tolga kurtardı; o pozisyondan biraz sonra Beşiktaş golü buldu ve şampiyonluk yolunda en büyük engeli 1-0’la aşmış oldu.

Galatasaray’ın o gün statta olan taraftarları (maçı kendi takımının kazanabilmesi için) elinden gelen desteği yaptı. Ancak Gomez'in golünden sonra futbolcular gibi onlar da çökmüştü. Çünkü bu seneki Galatasaray’ın geri düşülmüş maçı çevirme gücü yoktu.

Neyse...
Onca satırdan bu yana 1994-95 şampiyonluğunu anlatıyoruz.
Filmi biraz ileri sararak 1995-96’da ne olduğuna bakalım.

1994 Aralık ayında başkan olduğunda vurdumduymaz bir tavırla Türk futbolunu kavga dolu bir ortama sürükleyen Ali Şen’in o sene için bahanesi vardı. Çünkü başkan olduğu gün takımı önündeki 3 rakibe tam 21 puan fark yemişti. 94-95’te şampiyon yapamasa herkes anlayışla karşılayabilirdi... Ancak 95-96 sezonu için Ali Şen’in de bahanesi kalmamıştı!
Hem kendini “Ali Şen başkan Fenerbahçe şampiyon” diye pazarlayacaksın... Hem de 10 seneden bu yana zaten şampiyon olunamazken; bir sene de sen “Pardon” diyeceksin!
Taraftar affetmezdi!
O yüzden de Ali Şen’in bir önceki seneden “daha kavgacı” olacağını tahmin etmek çok zor değildi.

Trabzonspor’un milli takıma da bol oyuncu veren çok iyi bir oyuncu grubu vardı. Uzun zamandır birlikte oynuyorlardı. Şota, Hami, Orhan, Abdullah, Tolunay, Ünal, Cengiz ve Osman gibi üst düzey isimlere sahiplerdi. Zaten geçen sene de şampiyon Beşiktaş’ın ardından 2. olmuşlar, kupayı da Galatasaray’ın elinden kapmışlardı. 1995-96 senesinde mutlu sona ulaşanlar pekala onlar olabilirdi!

Ligin ilk yarısını 44 puanla lider tamamlamışlardı. Hemen ardında 42 puanlı Fenerbahçe takipteydi.
36 puanlı Beşiktaş ve 35 puanlı Galatasaray adeta daha ilk yarıdan o ikisini baş başa bırakmıştı.

Ligin 29. haftasında Fenerbahçe kendi sahasında Gençlerbirliği ile berabere kalınca puan farkını 4’e çıkaran (73-69) Trabzonspor uzun zaman sonra şampiyonluğa en yakın günlerini yaşar olmuştu. Ancak onlar da Fenerbahçe gibi uzun zamandır şampiyonluğa oynamıyorlardı ve son 4 haftaya o avantajla girmek bile onlara ağır geliyordu!
Sondan 4. hafta Trabzonspor evinde Vanspor’u ağırlamıştı. Konuk takım düşmeme mücadelesi veriyordu. Bordo Mavililer tek kale oynamıştı ama olmayınca olmuyordu. O maç 1-0 kaybedildi ve lider Trabzon'la  ikinci Fenerbahçe arasındaki puan farkı tekrar 1’e inmişti!
31. hafta iki takım da kazanarak 76’ya 75 olan puanlarla yarışa devam ettiler. Sırada Türk futbol tarihinin en enteresan maçlarından biri vardı.
Şenol Güneş’in Trabzonspor’u Carlos Alberto Pereira’nın Fenerbahçe’sini ağırlayacaktı. Tüm Türkiye nefesini tutmuş, o maçı bekliyordu.

Her seferinde olduğu gibi Trabzonlu taraftarlar Fenerbahçe kafilesini oldukça motive olmuş bir şekilde bekliyordu. O anda tüm Türkiye canlı yayınlarda şu haberi konuşur oldu:
“Fenerbahçe otobüsü taşlandı! Futbolculardan Aygün kafasından yara aldı!”
Bu olaylar zaten gergin geçmesi beklenen maçı daha da germişti.
Buna rağmen Trabzonspor oyuna çok rahat başladı. Abdullah’ın muhteşem golü adeta şampiyonluğun habercisi gibiydi. Çok iyi takım olmalarının verdiği özgüvenle Trabzonspor 2. golü arıyordu. Bulabilse Fenerbahçe oracıkta teslim olacaktı. Ama (tıpkı Vanspor maçında olduğu gibi) olmayınca olmuyordu!
Oğuz Çetin’in 55. dakikada attığı golle 1-1 beraberlik gelince strese girme sırası Trabzon’a gelmişti.
Çok sakin bir oyun oynayan Fenerbahçe aslında beraberliğe de hayır demezdi. Çünkü geride daha 2 maç vardı. Ama 82. dakikada Aykut Kocaman’la mucizevi bir gol bulan Fenerbahçe büyük korkuyla geldiği Trabzon’dan adeta “şampiyon gibi” dönüyordu!
Kalan 2 maçı da kazanırsa Fenerbahçe (Ali Şen’le) 10 yıllık şampiyonluk hasretine son verecekti.
Verdiler de!
Son 2 maçta (evde) İstanbulspor’u 2-0, deplasmanda Vanspor’u 3-0 yenen Fenerbahçe 1995-96’nın şampiyonu oldu. Ali Şen SÖZÜNÜ TUTMUŞTU!

O şampiyonluk; Trabzon’da 2 tarihi golü atan Oğuz Çetin ve Aykut Kocaman’ın da Fenerbahçe’deki sonu oldu! Bir sezon önce (yönetim baskısıyla) Rıdvan Dilmen’e jübile yaptıran Ali Şen o şampiyonluğun gücüyle diğer 2 efsanenin de sonunu getiriyordu!
Taraftar ayaklansa da Ali Şen kararından vazgeçmedi.
Çünkü Şen onların Trabzon maçını düşüneceklerine kendisiyle prim pazarlığı yaptıklarını açıklıyordu.
Hoş; özellikle Oğuz Çetin’le Ali Şen’in sürtüşmesi daha geçen sezon başlamıştı. Aykut Kocaman da (Fenerbahçe’nin şampiyon olduğu gün) Trabzonlu meslektaşına üzülmenin bedelini ödeyecekti. Tabi biraz da kaptan Oğuz’la kanka olmanın!

İşte o şampiyonluktan sonra bir bomba haber patladı.
O da şuydu:
Trabzon şehrini ve ülkeyi büyük bir gerginliğe sokan 'Aygün’ün kafası atılan taş yüzünden yarıldı' haberi yalandı!
İlerleyen yıllarda hem Ali Şen hem de futbolcu Aygün “gerçeği” açıkladı. Doktorlar ufak tefek cisimler geldiğini söylemiş ama Ali Şen:
“O kafa mumya gibi sarılacak!” talimatı vermişti.
Yöneticilerinden gerekli talimatı alan genç futbolcu Aygün de otelde Tarık’a kafasına küllükle vurmasını ister. Böylece kafası kontrol edilmeye kalkılırsa; “İşte buyrun...Bu da ispatı!” denecekti.

Bir şampiyonluk uğruna koskoca Fenerbahçe’nin bu tarz dalaverelere sığınabileceği temiz futbol isteyenlerin büyük tepkisini çekti.
Ama çekse ne olur?
Kazanan her zaman haklıydı ve (Ali Şen’in Galatasaray’ı suçladığı gibi) 'Şampiyonlar Ligi’nden 3-5 kuruş fazla kazanabilmek için' artık her şey mübahtı!

Yazdık ve gördük ki...
Aradan geçen 20 yıl Fenerbahçe’yi yönetenlerin kafasını hiç değiştirmemiş!
20 yıl önce Ali Şen hangi argümanlarla ortalığı kasıp kavuruyorsa bugün Aziz Yıldırım da aynı argümanlara sarılıyor!
Diğer yazılarda okuyup gördünüz. Ali Şen'in gözünde bir hakemin ahlaklı ve adil olması için tek kıstas var; Fenerbahçe'nin maçı kazanmış olması!
Şayet Fenerbahçe kaybettiyse hakemin ne ahlaksızlığı kalmış, ne hırsızlığı, ne de uşaklığı...
Ali Şen için öyle de...
Bugünkü başkan Aziz Yıldırım için durum farklı mı?

Her şeye rağmen sağduyulu insanlar da bu gidişin gidiş olmadığının farkındaydı.
Normal hayatımıza devam ettiğimiz ileriki yıllarda 3 sıkı Fenerbahçeli arkadaşım vardı. Her gün Florya’da Galatasaray’ı takip ettiğimi bildiklerinden (ne zaman beni görseler) Galatasaray-Fener çekişmesine başlayacağımız takılmalar duyardım. Tartışmalarımız hararetlenince o Fenerli dostlara:
“Beni iyi dinleyin beyler... Belki bana inanmayacaksınız ama... Sizin kulüp bu kafayla yönetildiği sürece sizin sonunuz iyi olmayacak!” derdim.
Bana hemen;
“Yok yaaa... Biz Fenerbahçe Cumhuriyeti’yiz! Bize hiç bir şey olmaz!” derlerdi.
Derken 3 Temmuz şike skandalı patlak verdi.
Eskiden benle Galatasaray-Fener atışmasına giren o dostlar ne oldu biliyor musunuz?
O kehanetimin doğru çıktığını görünce beni gördükçe kaldırım değiştirir oldular!

Size başka bir şey anlatayım.

Ömrüm fotoğrafla geçti...
Abartmayayım ama; milyonlarca kare fotoğraf çekmişimdir!
Kendim çok çektim ama...
Fenerbahçe’nin Dereağzı tesislerinde her gördüğümde beni kendine hayran bırakan bir fotoğraf vardı:
Siyah-beyaz baskı; (kafası sarılı) Mehmetçik Basri’nin fotoğrafı!
Oysa biz de ona benzer çok fotoğraf çekmiştik. Ama bizim çektiklerimizde o siyah beyaz baskı fotoğraftaki gizem yoktu. O fotoğrafa dakikalarca hayran hayran baktığımı bilirim!
Sonra çağ değişti.
Sonra spor kültürü değişti.
Artık...
Aslında bir şeyi olmayan;
Ama Trabzon’dan şampiyonluk çıkarmak için kafası “yalandan” sarılan 'Aygün fotoğrafı" o kulübün genlerine kazındı!
Nerden nereye değil mi?
Mehmetçik Basri’den...
Tarzan Aygün’e!
Sanırım 94-95’te (Ali Şen Fenerbahçe’ye başkan olduğunda) koskoca Fenerbahçe camiası rayından çıkarılmıştı!
Niye?
Galatasaray'ın (o yıllarda başlayan) yükselişini durduracağız diye!
Şampiyonluk sayısında Fenerbahçe'ye yaklaşıyorlar; Fenerbahçe'nin tahtını sallıyorlar diye!

Peki Fenerbahçe'nin verdiği 'bir sonraki fotoğraf' ne oldu?
Emniyet’te bu şekilde görüntülenen 'Aziz Yıldırım fotoğrafı' oldu!


Tarih bilmek önemlidir...
Şayet tarihle konuşabilirseniz size 'nerden geldiğinizi ve nereye gittiğinizi' çok net anlatır!
Mehmetçik Basri zamanında Fenerbahçe tertemiz bir maziye sahipmiş.
Ama bozdular!
Kendini ve haddini bilmez yöneticiler Fenerbahçe’nin o temiz geçmişini bozdular!
Önce futbolcu Aygün’ün kafasını mumya gibi sardılar;
Ama sonunda başkanları Aziz Yıldırım’ı Emniyet’in boy fotoğrafı çekilen stüdyosuna kaptırdılar.
Tabi ardından Metris’e!

Peki neden Beşiktaş’la?
Neden Beşiktaşlılarla?

Ben zaten 'neden olduğunu anlatabilmek için' bu kadar uzun yazdım!
Metris’e “el ele” düşüş boşuna değil!
Neden olduğunu görmek isteyenler; (oynayan Malatyasporluya kızdıkları sezonda) aralarında al gülüm-ver gülüm yaptıkları kendi maçlarına baksınlar...
Tabi Ali Şen’in yollarını açarak şampiyon yapıldıkları 94-95 sezonuna da!
O detaylarda Metris’e düşüş neden “el ele”...
Onu çok net görecekler! (SON)

Not: Linkte başkan Ali Şen'in futbolcu Aygün'ün kafasını mumya gibi sararak Trabzon'dan şampiyonluğu almasının hikayesi var!
Ali Şen orada bütün her şeyi gayet net itiraf etmiş. Her şey kendi ağzından!

http://www.sporx.com/iste-ali-senin-o-sok-itiraflari-SXHBQ274903SXQ

Not 2: 1995-96 sezonunun sonunda Galatasaray Fatih Terim'i alacak. Okan Buruk gibi, Bülent Korkmaz gibi futbolcular Bursaspor'un kapısından dönmüş olacaklar. Hepsi değerinden değer kaybeden Galatasaray'ın genç oyuncuları Fatih Terim'le yeniden kendini bulacak. İlk sene biraz sıkıntı çekilecek ama; o sıkıntının sonu 4 sene üst üste şampiyonluk olacak. Tabi sonra da UEFA Kupası ve Süper Kupa!
Ali Şen belki de (Neuchatel ve Manchester maçları sonrasında) Galatasaray'ın işi nereye götürebileceğini gördü ve belki de sırf bu yüzden Galatasaray'ı durdurmayı düşündü. Ama o futbolcu grubu 'milli takım kılığına girerek' Türkiye'yi Dünya 3.sü de yaptı!
Nerden nereye; görüyor musunuz?
O futbolcu grubu Terim'le o kadar değer kazandı ki; 4 sene sonunda çoğu bir Avrupa takımına transfer yaptı.
Kaderinizde bunları yaşamak var ise;
Hiç bir "kavgacı" buna engel olamıyor!
Peki ya Ali Şen başarılı olsaymış?






27 Mayıs 2016 Cuma

DEMEK “RE.. RE.. RE.. RA.. RA.. RA.. SAMSUN-ANTEP-ANTALYA” HA! (6)

***
Giriş notu:
Bu yazı aslında Fenerbahçe’nin bu sene neyin bedelini ödediğini anlatır.
***

1 MART:  Fenerbahçe’nin 8 puan farkı eriterek şampiyonluk potasına girmesinden sonra başkan Ali Şen futbolcu eşleriyle bir toplantı yapmış. Şen eşlere:
“Benim gözümde hepiniz birer İviç’siniz. Güzel bir hava yakaladık. Sizden ricam eşlerinizin antrenörü olmanız, onların her şeyiyle ilgilenmeniz” demiş.
Fenerbahçe’de ilk kez Ali Şen-Oğuz Çetin krizi bu dönemde ortaya çıkmış. Oğuz’un futbolunu yetersiz bulan Ali Şen’e Oğuz; “Kötü görünüyorsam bunda taktiğin de büyük payı var. Ama ben şahsen kötü görünsem de takım adına hocamın istediklerini yapıyorum. Ayrıca Beşiktaş ve Galatasaray’la puan farkını eritiyoruz. Demek ki doğru yoldayız, başarılıyız” diye diklenmiş!
Bu durum gazete sayfalarına “Oğuz’dan Ali Şen’e sitem” olarak yansıyınca bu durum haliyle başkanın hoşuna gitmemiş!
Galatasaray’da ise en büyük problem haline gelen Hakan Şükür’ün kimseden habersiz girdiği diyet yüzünden gereksiz kilo kaybı yaşadığı,, bunun da Hakan’ı formdan düşürdüğü bilgisine ulaşılmış. Hakan’a gerekli uyarılar yapılmış.
Rıdvan Dilmen bir kez daha “Ben hazırım” mesajı vermiş!
2 MART: Fenerbahçe kritik virajda Trabzon maçına hazırlanırken Pingel mi yoksa Feyyaz mı oynamalı tartışmasında... Fener şampiyonluk potasına yaklaşınca primler 30’dan 75 milyona çıkarılmış!
3 MART: GALATASARAY’DAN SICAK TAKİP başlıklı haberde Adnan Polat TFF’yi çifte standart yapmakla suçlamış. Kendi futbolcuları Okan Buruk’a kimsenin görmediği yumruktan dolayı 2 maç ceza verildiğini söyleyen Polat: “Oysa ki Beşiktaşlı Ertuğrul herkesin önünde yumruk atıyor ama ceza vermiyorlar” demiş. Formsuz futbolculardan Tugay, Mert, Saffet, Okan ve Hakan’la özel görüşmeler yapılmış. Samsun yenilgisi camiada panik havası yaratmasın diye Polat devreye girmiş: “Bir yenilgi bizi krize sokmaz. Fener havaya girmesin. Onların işi hala çok zor!” şeklinde konuşmuş.
Fenerbahçe’de Ali Şen ile Oğuz Çetin karşılıklı atışmasının hoş olmayan yerlere gideceğini gören Selim Soydan tüm futbolculara demeç yasağı koymuş!
4 MART: Bugün bayrammış ve sabah tesislerde bayramlaşma gerçekleştirilmiş. O nedenle Ali Şen-Oğuz Çetin gerilimi şimdilik rafa kaldırılmış!
TFF Başkanı Beşiktaş-Galatasaray ve Fener-Trabzon maçlarından önce devreye girerek herkesi uyarma ihtiyacı hissetmiş! Erzik “Herkesi son kez uyarıyorum. Kimse ateşle oynamasın. Limitleri zorlamayın; tribünleri germeyin” demiş!
Evinde Galatasaray’la oynanacak maçta Daum’u savunma telaşı almış. Galatasaray’ın güçlü forveti Saffet ve Hakan’a Gökhan ve Alpay’ı bağlayan Daum (sırf bu maç için) sağ bek Recep’i libero dener olmuş! Yani anlayacağınız; Beşiktaş Galatasaray’la beraberliğe düğün-bayram edecek durumdaymış! Ligin ilk yarısında da Galatasaray yenmiş!
Kader maçı olarak görülen Beşiktaş maçından önce Saftig Florya’da adeta terör estirmiş. Alman hoca Feti Okuroğlu, Hakan Şükür ve Suat Kaya’ya özel ilgi göstermiş.
5 MART:  Beşiktaş-Galatasaray arasındaki zirve mücadelesinin hakemi olarak Ahmet Çakar açıklanmış.
6 MART: Galatasaray-Beşiktaş maçı tam anlamıyla gol düellosu şeklinde geçer!
Hakan Şükür’le 2 kez öne geçen Galatasaray önce Sergen’le 1-1’e, sonra Ertuğrul’la 2-2’ye yakalanmış. Ama oyunun son anlarında Suat Kaya’nın golü 2. yarıdaki en anlamlı 3 puanı kazandırmış.
Galatasaray bu galibiyetle (aksi olsa kopacakken) ligin en avantajlı takımı olmuş! (Not: Ligin ilk yarısındaki maçı da Sergen’in golüyle uzun süre önde götüren Beşiktaş’ın oyunun sonlarında Mapeza’nın 2 ve Saffet Sancaklı’nın golüyle 3-1 kaybetmiş!)
Bu sonuçla Galatasaray haftanın en mutlusu olmuş. Hatta diğer maçın sonucu da Galatasaray’ın keyfine keyif katmış!
Feyyaz’ın 20. dakikadaki golüne Trabzonspor 86. dakikada Ogün’le cevap verip Fener çok kıymetli 2 puan bırakınca Ali Şen gene bildiğiniz haline bürünmüş! Milliyet’in arka sayfa manşeti AHMET GÜVENER HESAP VERECEK şeklinde!
Ettiği laflar da yenilip yutulacak gibi değil:
“Ahmet Güvener gibi hainlerin, Bülent Yavuz gibi puan hırsızlarının” ifadesini kullanmış! Veeee sıkı durun; Ali Şen başka ne demiş:
“LİGLERDEN ÇEKİLEBİLİRİZ!”
(Gördüğünüz gibi Fenerbahçe’de ha Veli-Ali ha Ali-Veli.. Ya da daha doğru bir ifadeyle ha Ali-Aziz, ha Aziz-Ali! Fenerbahçe’nin LİGDEN ÇEKİLİRİZ gibi ağır bir lafı kolayca kullanabilmesi için sıradan bir lig maçında 2 ya da 3 puan kaybetmesi yeterli! Ali Şen Trabzon’a takıldı diye o lafı etmiş, Aziz Yıldırım da Sivas’tan yenik döndüğü için!)
Devam edelim diğer sözlerine:
“Hangi hakem kimin bayisi, ortaya çıkaracağız! 8 puan gerideyken Güvener ve arkadaşları ‘Fener nasıl olsa diğer rakipleri yakalayamaz’ diye gülüyordu. Ama arayı kapatıp iddialı duruma gelince Ahmet Güvener bizim maça Bülent Yavuz’u yollayarak puanımızı çaldı! Güvener bizi aldattı, tuzağa düşürdü ama şamarımızı yiyecek! 25 milyon Fenerli bu hainlere gününü gösterecek!”
7 MART: Gariptir; Ali Şen’in bu sözlerine ilk tepki gösterenler FENERBAHÇE’NİN AKİL ADAMLARI VE ESKİ BAŞKANLARI olmuş! Genel kanı ALİ ŞEN’İN BUNU YAPMAYA GÜCÜ YETMEZ şeklinde.
Emin Cankurtaran “Bu bedeli ödeyemez”; Güven Sazak “Ali Şen Fenerbahçe’yle oyun oynayamaz”;  Hasan Özaydın “Yeni Ali Şen yönetiminin hal ve gidişi iyi değil”, Faruk Ilgaz “Bu reaksiyon çok yanlış”; Tahsin Kaya da “Ali Şen’in tutum ve davranışları bir Fenerbahçe başkanına yakışmıyor” demiş!
Bu önemli haberin hemen altında SUÇ DUYURUSU başlıklı bir haber var. Bir açıklama yapan MHK başkanı Ahmet Güvener:
“Bakan Şükrü Erdem ve Cumhuriyet savcılarına suç duyurusunda bulunuyorum. Şayet biz Ali Şen’in dediği gibi ‘çete’ ve ‘hırsız” isek hakkımızda derhal işlem yapılsın. Yok değilsek; Ali Şen ve arkadaşları ‘iftiracı’ olduklarını kamuoyu önünde kabule hazırlansınlar” demiş.
Tüm bu karşılıklı atışmalardan sonra Ali Şen (bugünün Aziz Yıldırım’ı gibi) ceza kuruluna sevk edilmiş!
8 MART: Sadece eski başkanlar ve kulübün ileri gelenleri değil Ali Şen’in kendi yönetimi bile Ali Şen’e tepki göstermiş!
Tepkiler artınca Ali Şen “Ben ‘ligden çekiliriz’ diye bir ifade kullanmadım” şeklinde yan çizmiş! Öyle ki; Ali Şen’in sözlerine (daha 1-2 ay önce kulübe onun üye yaptığı) Kenan Evren bile tepki göstermiş! (Sanırım Fenerbahçe camiası böyle şeylere en azından kulak olarak alıştığı için Aziz Yıldırım aynı oranda tepki almıyor!)
 Balta taşa vurulunca (sanırım gündem değişsin diye) kaptan Oğuz Çetin’e verdiği olumsuz beyanatlardan dolayı 250 milyon lira ceza verilmiş... Ancak buna da İviç karşı çıkmış!
Galatasaray yenilgisi sonra Süleyman Seba da kaptan Rıza’yı apar topar kulübe çağırmış. Seba kaptana “Aklınızı başınıza toplayın. Şampiyonluk defalarca sizin ayağınıza geliyor ve siz her seferinde bunu tepiyorsunuz. Bugün ben giderim, yarın sizler. O yüzden Beşiktaş’a hizmetizi en iyi şekilde yapın” diye çıkışmış!
Sonunda Ali Şen sorunsalına Şenol Güneş de tepki vermiş. Güneş:
“Türkiye’nin bunca sorunu varken bir başkanın ettiği söz ülke gündeminin 1. maddesi haline geliyorsa bu ülkemiz adına utanç verici. Ali Şen’in sözleri Türk futbolu adına büyük bir handikap” diyor!
Ali Şen’in demeçleriyle Trabzonspor’u da haksız 1 puan almış gibi gösterdiğini de sözlerine ekleyen Güneş: “Oysa ki biz 1 puan aldık diye sevinmiyoruz, 2 puan bıraktık diye üzülüyoruz! Futbolumuzun bu dönemde aklıselim insanlara ihtiyacı daha çok artıyor”  şeklinde konuşmuş.
Haftanın en mutlusu Galatasaray’da ise tek haber Kubilay Türkyılmaz’ın sakatlığı!
9 MART: Adnan Polat Milliyet’in Fenerbahçe muhabiri Gürcan Bilgiç’e konuşmuş: “Biz Ali Şen ve Fenerbahçe’ye aynı şekilde karşılık versek insanlar ölür! Amacımız spor yapmak, katliam çıkarmak değil. Türkiye Futbol Federasyonu’nın başındaki Şenes Erzik (kongre üyesi) bir Fenerbahçeli. Ama buna rağmen onlar ‘MHK başkanı Galatasaraylı’ diye kıyamet koparıyorlar. Ahmet Güvener’i hayatımda 3 kez gördüm.”
Adnan Polat teşvik primi konusunda da hiç kaçak güreşmeden konuşmuş:
“Eğer prim rakibi yenmesi için veriliyorsa sorun yok. Teşvik primi bir futbolcunun 100 olan kapasitesini 150 yapmaz. Teşvik primi değil ama; maç kazanmak için doping almak tehlikeli ve önemli! Bursa’daki Galatasaraylı işadamları ‘Beşiktaş’ı yensin diye’ Bursasporlu oyunculara teşvik primi verirse buna ne diyeceksiniz? Bursalı mı; Galatasaraylı mı? Bu prim hangi sınıfa girecek?
Milliyet Spor ‘fikri takip’ ilkesine uyarak Galatasaraylı yöneticilerin teşvik primiyle alakalı sözlerini sormuş. FENERBAHÇE’DE CİM BOM ÖFKESİ başlıklı haberde Vefa Küçük’ün sözlerine yer verilmiş:
“Yalman ve Polat’ın teşvik primiyle ilgili sözlerini şaşkınlıkla karşıladık. Teşvik primi Türk sporuna darbedir. Yalman ve Polat bu sözlerin altında yatan gerçeği açıklamalı. Polat hakemlerle çok oynadı. Sabıkaları ortadayken Fenerbahçe’ye laf etme hakkı yok. Önce kendi sabıkasını temizlesin.”
O hafta Fatih Terim’in milli takımı İsveç’le “kader maçı”na hazırlanıyor.
Lig yarışında Fenerbahçe’de para cezalarının affı gündemde. Oyuncular morallendirilmeye çalışılıyor.
Galatasaray’da ise Feti, Mapeza ve Uğur Antep maçında oynayabilsin diye uğraşılıyor. Dikkatinizi çekiyorum; Antep maçı dedim! “Samsun Antep Antalya”nın Antep’le olanı!
10 MART:  Manşette çok ilginç bir haber var. Türk futbolunun 20 yıl içinde nerden nereye geldiğini ispatlıyor. Bugün milli takımın başındaki Fatih Terim’in aldığı para zaman zaman TBMM gündemine dahi geliyor. Ama o yıllarda öyle değilmiş! Fatih Terim ligdeki hocalardan daha az para alıyormuş ve Terim özellikle Galatasaray’ın kıskacında. TFF Fatih Terim’i elinden kaçırmamak için zam yapma derdinde. Ancak o zammı kendi yapamıyor! Çözüm olarak da; Fatih Terim’in daha iyi para alması SPONSORLARA havale ediliyor!
Gündem boşluğunda Şeytan Rıdvan gene bir şeytanlık yapmış ve Fenerbahçe’den 2 yıllık mukavele istemiş!
Bu talebe Şadan Kalkavan kendi üslubuyla sert tepki göstermiş:
“Hep umutsun, hep akıllardasın ama sahada hiç yoksun! Önce oyna... Oynayabilecek durumda olduğuna inandır, mukavele işi kolay!”
Göbekte TEŞVİK SUÇLAMASI diye bir haber var. Fenerbahçe yöneticisi Mehmet Ali Aydınlar (!) Adnan Polat’ın Gürcan Bilgiç’e söylediklerine atıfta bulunarak:
“Bursa’daki Galatasaraylı işadamları Fenerbahçe maçına acaba ne kadar teşvik primi verecekler? Beşiktaş maçına 1 buçuk milyar verenler sanırım bizim maça 3 milyar verirler. Ancak ne verirlerse versinler, gene de yeneceğiz!” diyor.
Bu arada ufak ufak “İviç Fenerbahçe’yi bırakıyor!” haberleri yayılıyor. İviç haberi yalanlamış; Selim Soydan ise “Her şeyde olduğu gibi bunda da Galatasaray’ın parmağı var. Amaçları huzurumuzu bozmak” demiş!
11 MART: Tanju Çolak hapisten çıkmış ve yazmak için Milliyet’i, yorumculuk yapmak için Kanal D’yi tercih etmiş.
O devrin en iyi hakemi olan Ahmet Çakar Milliyet Spor’dan Uluğ Örs’e:
“Ahmet Güvener’in ‘Galatasaraylıyım’ demesi Türk futboluna darbe indirdi. Ben MHK’nin başında FİFA kokartı olan birini görmek isterdim” diyerek, konuşmaları yasak olan hakemlerin maçtan sonra (kendilerini savunabilmek adına) “konuşmaları gerektiğini” söylemiş.
Bir yandan şampiyonluk mücadelesi veren Galatasaray o gün mali kongreye gidiyor. Buna bir da takımın kadro sıkıntısı eklenince GALATASARAY BUNALIMDA diye Milliyet’e haber olmuş.
Ana sayfa manşette çok ilginç bir değerlendirme haber var; keşke ders alınabilseymiş!
Cemal Ersen imzalı o Ankara haberinde TERÖRÜN AĞIR FATURASI işlenmiş.
Denmiş ki;
“37 yıllık lig tarihinde İLK KEZ 1 sezonda 6 takımın sahası TRİBÜN ANARŞİSİ’nden kapanmış! Futbolcuların gördüğü kartlarda da artış olmuş! Samsun Adana Demirspor 2’şer, Fenerbahçe, Beşiktaş ve Zeytinburnu ve Bursa da 1 kez saha kapama cezası almış. Trabzonspor ve Vanspor kulüpleri de “uyarı” almış.
Arka sayfa manşetinde FENERBAHÇE 5 YABANCI İSTEDİ haberi var. Teklifi dillendiren Mehmet Ali Aydınlar ve talep edilen 5 yabancının 3’ünün sahada olması istenirken 2’si de kulübede otursun denmiş!
12 MART: Galatasaray mali kongresinde 1995 bütçesi ‘alkışlarla’ 1 buçuk trilyon olarak belirlenmiş.
Fenerbahçe Teknik Direktörü İviç ALARM vermiş. Hırvat hoca:
“Her şey yalandı, önümüzdeki 3 maç gerçek! Şayet önümüzdeki 3 maçtan 9 tam alırsak bu size şampiyonluk yolunda epey avantaj sağlayacak” demiş ve futbolcuların o maçlara konsantre olmasına çaba harcamış. Bu gün Fenerbahçe’de de mali kongre günüdür ve (nedense) bu kongre zamanları kulüpleri hep gerer, hep olumsuz etkiler!
13 ve 14 MART: Ligde 25. hafta oynanmış. Geçen hafta Galatasaray’a kaybederek şampiyonluk yolunda çok ağır bir darbe alan ve moral kaybeden Beşiktaş 1-0 geriye düştüğü maçı Ertuğrul Sağlam’ın (penaltı) ve Madida’nın 2 golüyle 3-1 kazanmış.
Hafta başından bu yana kadro sıkıntısı yaşayan Galatasaray ise evinde Gaziantepsor’a 2 -1 yeniliyor! Boliç’in (biri penaltıdan) 6 ve 26. dakikalardaki gollerine 36. dakikada Hamza Hamzaoğlu’nun frikiğiyle cevap verilmiş ama bu puan almaya yetmemiş!
Fenerbahçe Bursa deplasmanında 1-1 berabere kalarak geçen hafta büyük bir krize düşen Beşiktaş’a edata hayat öpücüğü vermiş.
Ankaragücü’nü 4-0 yenen Trabzonspor ise Beşiktaş gibi haftayı kazançlı geçirenlerden olmuş.
Bu yenilgiden sonra Florya Galatasaray tesisleri öfkeli taraftarlarca basılıyor!
Milliyet’te Galatasaray’ın işlendiği sayfada SUÇLU KAVGASI manşeti var.
Yönetim Saftig’i, Saftig hakemleri ve oyuncularını, futbolcular ise hocayı ve taraftarı, taraftar ise HERKESİ suçlamış!
1 maç eksiğine rağmen lider Beşiktaş’ın 8 puan gerisinde kalan Fenerbahçe’nin hocası İviç ligin boyunun kısalmasını da hesap ederek; “Bu takımla ancak bu kadar” diyerek adeta havlu atmış! İviç:
“10 haftada 4 libero denedik. Bunlar bu zamanda olacak şeyler değil. Kadroyu bu yüzden bir türlü oturtamadık. Asla iddia edildiği gibi kondisyonsuz değiliz. Taktik ve sistem iyiye gidiyor. Ancak cezalar ve sakatlıklar hep belimizi büktü” diye konuşuyor.
25 hafta bitip (geriye 9 hafta kaldığında) puan tablosu şöyle şekilleniyor:
1- Beşiktaş 56 puan, 2- 51 puan (1 maçı eksik) 3- Trabzon 51 puan 4- Fenerbahçe 48 puan (1 maçı eksik)
Milliyet’in haftayı değerlendirdiği köşesinde spor yazarı (şarkıcı Ayşegül Aldinç’in babası) Orhan Aldinç; “Galatasaray lider Beşiktaş’ı oynadığı 2 maçta da yendi. Yani kadrosu güçlü. Bir maçları da eksik ve daha bitime 9-(10) maç var. Paniğe gerek yok!” yazmış.
Milliyet Spor’un o günkü sayfalarının sağ alt köşesinde etli bir manşet haber var. TEŞVİK SUÇTUR başlıklı haberde Beşiktaş başkanı Süleyman Seba:
“Hep uzak kalmaya baktık. Teşvik ahlaken ve hukuken suçtur” diyerek lig yarışından da “Şampiyonluk bizden bir gidiyor, bir geri dönüyor. Bu sezon 4. kezdir bu durumu yaşıyoruz. Artık ayağımıza gelen fırsatı kaçırmamalıyız” diye bahsetmiş.
15 MART: Galatasaraylı Saffet Sancaklı’nın sözleri Milliyet Spor’a 9 sütun manşet olmuş. “BİR GÜN FUTBOLCU ÖLECEK!” başlıklı haberde “Tribünler ısrarla tahrik ediliyor. Olaylar böyle devam ederse fatura tamamen bize çıkacak” demiş. Kaybedilen Antep maçında taraftarın üzerine yürümüş olmasını “birikimin verdiği isyan” olarak niteleyen golcü Saffet sözlerini şöyle sürdürmüş:
“Takım arkadaşlarım para ve taş yağmuruna tutulunca (Onları bırakın beni öldürün) diye kendimi öne attım. Florya’da tesis basıldığında bana silah çektiler! O adama “Vur beni” diye bağırdım! Artık ne olacaksa olsun. Herkes bizi tekmeliyor, yumrukluyor. Ama biz tepki verince futbolcu tayfası olarak kötü adam oluyoruz. Biz futbolcular 1-2 hafta boykota gidelim; görün bakın ne oluyor? Ama unutulmasın; ölürsek bizim de ardımızdan ağlayacak sevenlerimiz var. Çünkü biz de insanız!”
Bu manşetin hemen altında GALATASARAY’DA SON TALİMAT başlıklı bir haber var. Futbol Şube Sorumlusu Adnan Polat “Ya bu hafta 6 puan kazanın; ya da sonuçlarına hep birlikte katlanın” diye gözdağı vermiş. Polat; “Şayet Antalya ve Fenerbahçe maçlarından beraberlik dahi alırsak işimiz biter” demiş. (1 haftada 6 puan sözünden de anlayacağınız üzere, o hafta içinde Galatasaray ve Fenerbahçe SİS YÜZÜNDEN ertelenen maçlarını da oynayacak!)
15 Mart 1995 günü Serdar Çakman’ın hakemlik kariyeri resmen bitmiş!
Kocaeli ile oynanacak erteleme maçı öncesinde İviç Fenerbahçe’ye transferi büyük olay olan Feyyaz Uçar’dan umudu keserek Pingel’i takıma koyma kararı almış.
16 MART: Samsunspor’u 1-0 yenen Trabzonspor Fenerbahçe’yi penaltılarla 8-7 yenen Galatasaray’ın Türkiye Kupası finalindeki rakibi olmuş.
Bugünün lider Beşiktaş açısından en önemli haberi gene Daum’la ilgili... Şampiyonluğa çok yakın olduğunu hisseden Alman hoca kendisini masaya çağıran yönetime “Hele bir şampiyon olalım. Anlaşması kolay” cevabını yollamış!
15 Mart günü Galatasaray evinde oynadığı maçta berbat bir futboldan sonra Antalya'ya 3-0 yenilmiş!
Sis yüzünden ertelenen diğer maçta Fenerbahçe’de deplasmanda Kocaelispor’a 3-2 yenilerek şampiyonluk yarışında Beşiktaş’ı adeta tek başına bırakmışlar.
Beşiktaş’ı en yakından takip eden Trabzon bile Beşiktaş’ın 5 puan ardında!
Eksik maçlar tamamlandığında 26 hafta puan tablosu şöyle oluşmuş: 1- Beşiktaş 59 puan, 2- Trabzonspor 54 puan, 3- Galatasaray 51 puan 4- Fenerbahçe 48 puan
17 MART:  Herkes adeta Beşiktaş’ın şampiyonluğuna çalışır olunca oldukça morallenen Alman Daum futbolcularına ŞIMARMADAN YOLA DEVAM diyerek ligin henüz bitmediği uyarısını yapmış.
18 MART: Galatasaray ve Fenerbahçe’nin üzerine adeta ölü toprağı serpilince ilgi odağı olan Beşiktaş’ta başkan Seba “Onlar kötü gün dostu. Her şartta her durumda yanımızda oldular” diyerek taraftarlarına övgüler yağdırmış. Anlayacağınız; yarışta hemen hemen yalnız kalan Beşiktaş adeta şampiyonluk için gün sayar olmuş!
20 MART: Sıra geldi erteleme maçının gazileri Fenerbahçe ile Galatasaray arasındaki maça...
İkisinin de şampiyonluk umudu kalmasa da sonuçta bir derbi idi. Ancak Galatasaray Fener’e göre dezavantajlıydı. Çünkü 1 hafta-10 gün içinde (lider Beşiktaş’ı evinde devirmesine rağmen) akla hayale gelmeyecek kayıplarla şampiyonluktan kopmuştu. Bilirsiniz; Galatasaray'ın sözleri "Re re re... Ra ra ra... Galatasaray Galatasaray Cim Bom Bom..." diye bilinen bir tezahüratı vardır. Sarı lacivertli tribünler o gün Galatasaraylıları "Re re re... Ra ra ra... Samsun-Antep-Antalya" diye kızdıryordu!
O Fenerbahçe-Galatasaray maçının prestijden başka bir anlamı kalmamıştı ve maçı Aykut Kocaman’ın 3 golüyle Fener kazanınca 26. hafta puan tablosu şöyle oluştu.
Sezonun en büyük şampiyonluk adayı Galatasaray 26. haftada 3.’lükten 4.’cülüğe düşmüştü:
1- Beşiktaş 59, 2- Trabzon 54 3- Fenerbahçe 51 4- Galatasaray 51
21 MART: Milliyet’te Galatasaray’ın çöküşün nedenleri masaya yatırılmış Tam 8 madde sayılmış. Ama 2. yarıda Fenerbahçe’nin Galatasaray’a açtığı savaş sebeplerden biri olarak gösterilmemiş!
O 8 neden şöyle:
1- Saftig Galatasaray’a hafif geldi. 2- Götz ve Stumpf gibi çok iyi anlaşan 2 savunma oyuncusu “kalırız” demelerine rağmen gönderilmiş. Yerine de (Satfig’in 'Milanlı Baressi gibi') sözü üzerine 33’lük Kuzmanoski alındı. Saftig o Kuzman’ı 1 ay sonra kendi kovdu! Yerine oynatılan Feti de libero da sırıttı. (Ki bu Feti Adnan Polat tarafından Bursa’dan alınarak Florya’ya helikopterle indirilmişti!) 3- Yatırım yapmadan başarı beklendi. Ucuz transfere kaçıldı. Laudrup gelirim dedi ama parası tuzlu geldi. 4- Kuzman’ın gönderilmesinden sonra Galatasaray “Nasılsa iyisini bulamayız” diye 3. yabancı hakkını doldurmamış, Stauce ve Mapeza’yla oynanmış. 5- Saftig’in yıldızları küstürmesine adeta seyirci kalındı. Kubilay, Yusuf ve Arif kaybedildi. Ergün Pembe ve Osman bir kenara itildi. Kötülerde ısrar edildi. 6- Takımda arkadaşlık bozuldu. Bar kuşları ve kumarbazlar hizaya sokulamadı. 7- Taraftar yıldırıldı, küstürüldü. Taraftar ve futbolcu küfürleşti, hatta yumurklaştı. Bunlar taraftara takımı soğuttu. 8- Futbolcunun kafası rahat ettirilemedi. Huzursuzluk hep zirvedeydi.
Bu, işin Galatasaray kısmı...
Aynı gün aynı sayfada Selim Soydan Galatasaray camiasına oluşan tablodan dolayı adeta “nanik” yapıyordu!
Galatasaray’ı 3-0 yenmenin huzuruyla FENER’DE BUZLAR ERİDİ manşeti atılmış. Soydan göreve geldikten beri ağızlarında doladıkları Galatasaraylı oyuncu transferinden vazgeçmiş! “Galatasaray’dan kimseyi almayacağız! Biz 8 puan farkı kapadığımız takımdan oyuncu almayız!” demiş. İviç için “Tam bir şeytan” ifadesini kullanmış.
Kazandığı için (!) hakemler hakkında tek laf etmeyen Ali Şen: “Takım olarak çok iyiydik” demeyi yeterli bulmuş!
Teknik direktör İviç ise (nispeten) eski takımı olan Galatasaray’ı incitmemeye özen göstermiş. “Galatasaray’ın direkten dönen toplarının gol olmaması bizim şansımızın döndüğünü gösteriyor” demeyi yeterli bulmuş.
Bu sayfanın sol alt köşesinde Altay ile oynayacakları maçın Cuma günü 12.00’ye alınmasına Daum büyük tepki göstermiş. Alman hoca “Bu tip kararlar sezon başında verilir. Bizi deneme tahtası yapmasınlar” demiş.
Milliyet Spor yazarı Orhan Aldinç HER ŞEY 1 HAFTADA OLDU-BİTTİ başlığıyla Galatasaray’ın koca sezonu 1 haftada oynadığı maçlarla çöpe attığını yazmış!
22 MART: Taraftar baskısı Galatasaray’ı Abant’a kaçırmış! Divan üyeleri kongre talep etmiş.
TFF (gaz almak için olmalı;) tam da bugün Ali Şen’e 3 ay ceza verdiğini açıklamış!
23 MART: Ankara Asliye 22. Hukuk Hakimliği kararıyla olağanüstü genel kurul kararı alınmış. Yani Kemal Zorlu’nun çabaları TFF’yi seçim ortamına taşımış.(Ali Şen bu işin neresinde?Erzik TFF'sinin ayağı kaydırılmaya çalışılıyor! Fenerbahçeli Erzik'in!)
Galatasaray’da hoca adayları havada uçuşmaya başlamış. Ancak o günlerde Gazi Mahallesi olayları var. Trapattoni ve Benkakker gibi hocaların bu olayları gerekçe göstererek İstanbul’a gelmeyecekleri açıklanmış!
Bu gazetenin sağ alt köşesinde 3 ay ceza verilen Ali Şen gene esmiş-gürlemiş. FENERBAHÇE CEZALANDIRILDI başlıklı haberde Şen şöyle konuşmuş:
“TFF’yi artık adam yerine koymuyoruz. 3 ay ceza verdikleri dönemde onların hiçbir etkinliğine atılmayacağız. Anladık ki; TFF artık bu işi yürütemez. Çünkü yanlı, taraflı ve çifte standart barındıran kararlar veriyorlar. Üstelik yaptırımdan habersizler. Şeref tribünü Genel Müdürlüğün onayında. Hiçbir güçleri olmadığını biliyorlar.”
24 MART: Galatasaray’la olan işini bitiren Ali Şen ve arkadaşları şen şakrak fotoğraflar vererek Ankara turuna çıkmışlar. TBMM Başkanı Hüsamettin Cindoruk ve Spor Bakanı Şükür Erdem ziyaret edilmiş.
Fener cephesi Ankara çıkarmasındayken Galatasaraylı futbolcular da Saftig’i suçlamaya devam etmiş. Kendilerinin de olaya konsantre olmadıklarını kabul eden futbolcular;
“Bir maç 90 dk oynayanı ertesi maç 16’ya bile almayan Saftig ayarlarımızı bozdu” demişler.
25 MART: İviç garip işler yapmaya başlamış. Milli maç var diye ülkesine gitmiş ama kendisini orada da pek gören olmamış. Hırvat milli takımı hocası Blazeviç “Bütün dünyanın gözü İviç’te. Bir çok takımdan teklif aldı. O yüzden kafası karışık” demiş.
(Bugünkü Aziz Yıldırım TFF kavgalarının aynıya yakını) o dönemde Ali Şen ile TFF arasında yaşanmış. Yönetmelik boşluğundan yararlanan Şen Fener-Gençlerbirliği maçında tribünde yer almış!
Galatasaray’da sezonun en sorunlu adamı olan Tugay’dan kaptanlık alınarak Bülent Korkmaz’a verilmiş! Bülent’e sadece kaptanlık değil, adeta bir menejer yetkisi de verilmiş. Yönetim Bülent’e de “Artık kaptansın. Sahada hırçınlıklarından kurtul, daha sakin kal” denmiş.
26 MART:
Galatasaray (Feldkamp’ın tavsiyesiyle) Ristiç isimli F. Düseldorf’un Hırvat hocasına gitmiş. Bu transfere Fenerbahçe teknik direktörü İviç de aracılık etmiş! Selim Soydan "Böyle iş olur mu?” diye tepki gösteriyor. (Yani... İviç’le Fener’in yolları böyle böyle ayrılıyor!)
Ligin 27. haftası oynanmış. Beşiktaş deplasmanda Altay’ı 8-2 yenerek koşaradım şampiyonluk havasına girmiş.
Galatasaray Ankaragücü’nü 2-1, Trabzon da Kocaelispor’u 4-0 yenmiş.
Ali Şen siyaset turuna çıkıp İviç de takımı başıboş bırakınca Gençlerbirliği Fenerbahçe’yi 2-1 yenmiş ve puan tablosundaki 3’le 4 gene yer değişmiş!
1-      Beşiktaş 62 puan, 2 Trabzon 57 puan, 3- Galatasaray 54 4- Fenerbahçe 51 puan
Ali Şen Gençlerbirliği maçı yüzünden geldikleri Ankara’da Cumhurbaşkanı Demirel’i ziyaret etmiş. Demirel Şen’e “Hesap ver bakalım. Feerbahçe’de durum ne?” demiş. Şen de “Cumhurbaşkanı da Fenerli olduğuna göre Türkiye’nin en büyük takımı biziz. Seneye 10 milyon dolarlık takım kurarak şampiyon olacağız” cevabını vermiş.
27 MART: Milliyet ana sayfa Spor’da artık Süleyman Seba’nın kupalar arasında süslenmiş röportajlarına başlanmış. Oysaki Trabzon’la 5 puan fark var. İş garantilenmeden Seba böyle işlere girmezdi oysa; hayret!
Fenerbahçe’de Rıdvan Dilmen sorunu kutu da olsa Milliyet’e manşetten girmiş. Ali Şen ve arkadaşları “Rıdvan ona sunduğumuz tüm şansları eliyle itti. Artık futbolu bıraksın” demişler.
Galatasaray’da ise Adnan Polat istifaya niyetleniyor ama Alp Yalman buna izin vermiyor!
Polat “Saftig’i ben istedim. Transferi de ben yaptım. Suçluyum yani. O zaman bedelini ödemeliyim” demiş.
28 MART: Polat krizi ertesi gün de devam ediyor. Yalman istifasını engellemiş ama yönetim kurulundakiler Polat’ın yetkilerinin kısıtlanmasını istemiş. Yabancı hoca konusunda tüm yetki Mehmet Cansun’a devredilmiş!
Beşiktaş’ta da enteresan bir hikaye dönüyor.
Alman kaleci Aumann ülkesine gitmiş. Beşiktaşlı yöneticiler Aumann’ın köpeğini tedaviye gittiğini söylüyor, Daum ise Aumann’ın kendi ameliyatı için kontrole gittiğini...
Rıdvan Dilmen’den yönetime:
“Yönetim bırak derse futbolu bırakırım!”
Fatih Terim’in millileri İsveç maçı için gün sayıyor. Fenerli Aykut’un sakatlığı moral bozmuş.
29 MART: Cezanın altyapısı da tamamlanınca Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Ali Şen’in 3 ay boyunca stada almayacağını duyurmuş.
Artık yeni sezonun kadroları yapılmaya başlanmış. Galatasaray Gençlerbirliği’nden Tarık’a talip olmuş. “Ertuğrul Beşiktaş’a kaptırıldı, bunu kaçırmayalım” denmiş ama... Tarık’ı olaylı bir transfer hikayesiyle Ali Şen’in Fenerbahçesi kaçıracak! 125 milyara maloldu; (125 kuruşluk faydası olmadı; o ayrı!)
30 MART: Fenerbahçe yeni sezon için ilk transfer bombasını Antep’ten alacağı Boliç’le patlatmış! Boliç 750 bin dolara malolmuş.
Beşiktaş’ın o günlerdeki derdi ise sürekli takımdan ayrılacağı dedikoduları dolaşan Sergen Yalçın...
“Burada insanı bir maç seviyorlar, ertesi maç dövüyorlar” diyen Galatasaraylı Mapeza ülkesini dönmek istediğini açıklamış.
31 MART: Milli takım İsveç’i yenerek İngitere’deki Avrupa şampiyonasına “ilk kez” katılma hakkı elde etmiş.
O yüzden tüm sayfalar Fatih Terim ve onun milli oyuncularına ayrılmış! (Bu başarılar tez zamanda onu Galatasaray'a taşıyacak!)